K&N GEMS : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 259 / 336

3.2.1.2. ปัญจวิจิตศาสตรืลสารปรัชญาบรมิติ28 ในทำนองเดียวกันกับคัมภีร์อัชฌสสารปรัชญาปรมิตที่มีหลายฉบับที่เนื้อหาต่างกันไปบ้าง ชนส่วนคัมภีร์ปัญจวิจิตศาสตรืลสารปรัชญาในภาษาสันสกฤตที่พบในเอเชียกลางหลายครั้

บทความนี้สำรวจเนื้อหาในคัมภีร์ปัญจวิจิตศาสตรืลสารปรัชญาที่พบในหลายฉบับและมีการเรียงเนื้อหาที่แตกต่างกันไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาษาไทยและสันสกฤต ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับธรรมกายและปรัชญาปรมิต การศึกษาเหล่าน

ฐานธรรมมากในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ หรือกุศลดิตาจะพึงประสงค์ที่จะเห็นพระตถาคตรหัสสนามาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายในทิศทั้งสิบเหล่านั้น กลุฏฐรหรือกุศลดิตนั้นผู้ประพฤติอยู่ในปรัชญาปรมิตาพึงเจริญพุทธวจนะ

บทความนี้สำรวจบทเรียนจากคัมภีร์พุทธโบราณเกี่ยวกับฐานธรรมและการเข้าถึงพระพุทธเจ้า โดยเน้นความสำคัญของการเจริญพุทธานุสติและการทำความเข้าใจธรรมกายที่เป็นแนวทางในการพัฒนาจิตใจเพื่อเข้าถึงความว่างและสุขญาณ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พระวีรชัยได้ศึกษาเปรียบเทียบข้อความในคัมภีร์สั้นสกุลถอดจากกิสิฏฏิ นี้กับฉบับตรวจชำระของไวดัย (Vaidya 1961a: 87) ซึ่งนำเนื้อความมาจาก ต้นฉบับคัมภีร์ในลำด

พระวีรชัยได้ศึกษาและเปรียบเทียบข้อมูลในคัมภีร์พุทธโบราณระหว่างต้นฉบับในภาษาไทย, ฉบับตรวจชำระของไวดัย และฉบับแปลในภาษาทิเบต ค้นพบว่าเนื้อความตรงกันเกือบทุกคำ โดยมีความแตกต่างเล็กน้อย ตลอดจนพบข้อมูลที่ค

dū sà busta darmaha raṭṭā naiye kara tcaṟaṅṇa buste37 (Konow 1916a: 270-1) คำแปล: (ในเวลานั้น พระพุทธองค์ทรงเปล่งอุทานคาถานี้) ชนเหล่าใต้เห็นเราโดยรูป ชนเหล่าใต้ดิ่นถึงเราโดยอัชฌะคำ วิธีคิดของพวกเขาผิ

บทวิเคราะห์นี้กล่าวถึงการแสดงออกของพระพุทธเจ้าผ่านคำสอนที่เปรียบเทียบระหว่างภาษาสันสกฤตและภาษาไทย โดยเน้นถึงความสำคัญของการเข้าใจพระพุทธเจ้าในฐานะที่เป็นธรรมที่สามารถเข้าใจได้ผ่านการกล่าวถึงธรรมกาย พร

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พบที่บามียัน ประเทศอัฟกานิสถาน ส่วนที่จารึกในภาษาคณะรัฐเป็นฉบับเล็กๆ ซึ่งหนึ่ง มีอายุราวกลางพุทธศตวรรษที่ 8-10 ซึ่งมัตสยะ (Kazunobu Matsuda) ระบุว่ามีเ

บทความนี้กล่าวถึงหลักฐานธรรมชาติที่พบในคัมภีร์พุทธโบราณโดยเฉพาะที่บามียัน ประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งมีการจารึกในภาษาคณะรัฐและสันสกฤต โดยพบว่าเนื้อหาเกี่ยวข้องกับบทที่ 9 ของโพธิสัตว์ปิฎกและมีอายุในช่วงกลาง

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ไปได้ว่าขวาพุทธในยุคของการแต่งโคลส์ธรรมเสร็จพระพุทธคุณบนนี้จะทราบเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว แต่เพื่อจะเน้นพระมหากรุณาต่อหมู่สัตว์ จึงแสดงไว้เพียงเรื่องของประโย

บทความนี้กล่าวถึงการสำรวจหลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณจากเอเชียกลาง ซึ่งมีคุณค่าสำหรับการศึกษาเรื่องพระพุทธคุณและคำสอนที่เกี่ยวข้องกับการแสดงความกรุณาต่อหมู่สัตว์ โดยเน้นไปที่หลักคำสอนที่เป็นประโยชน์ต

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.2.3. พระพุทธองค์น่ำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกาย52 พุทธรรรมที่เรียงเรียงมาตลอดการเผยแพร่พระพุทธศาสนานั้น มีได้กล่าวถึงแต่เฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าใน

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเน้นการนำนำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกายและการพยากรณ์ในวรรณกรรมที่พูดถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต โดยยกตัวอย่างผลงานวิจัยเกี่ยวกับร่องรอยวิชาชาญธร

พันได้ (Wayman and Wayman 1990: 99)59 ศรีมาลาเทวีสีหนาทสูตรกล่าวถึงธรรมกายและตาฎกครภว่า ธรรมกายนั้นหาดเริ่มต้นมีได้ ไม่มีการเกิด เป็นอมหะ ไม่มีการตาย ถาว มั่นคง สงบ ดั่งตรงนี้รังสี โดยเนื้อแท้ปราศจาก

บทความนี้กล่าวถึงธรรมกายและตาฎกครภตามที่ระบุในพระสูตรศรีมาลาเทวีสีหนาทสูตร โดยธรรมกายนั้นไม่มีการเกิดและการตาย เป็นอมหะและมั่นคง มีพุทธภาวะบริบูรณ์แม้จะถูกปิดด้วยกิเลส ซึ่งตาฎกครภหมายถึงธรรมกายที่ยังไ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในเอเชียกลางมีการค้นพบต้นฉบับคัมภีร์หาปริณิรขสูตรฉบับมหายาน จริกในภาษาสันสกฤตแบบผสม อักษรพราหมี ทั้งหมด 36 ชิ้น (Habata 2009: 551) เป็นชิ้นส่วนจากใบลาน

การค้นพบชิ้นส่วนต้นฉบับคัมภีร์หาปริณิรขสูตรในเอเชียกลางจากกาฏาหลิลด์ เป็นหลักฐานสำคัญที่บ่งบอกถึงการเผยแพร่พระสูตรและวรรณกรรมพุทธในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-14 ชิ้นส่วนคัมภีร์นี้มีอายุและได้รับการแปลเป็นภา

หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธภ ุษฎร 1 ฉบับวิชาการ 3.2.4.3. อังกิวาลียสูตร67 อังกิวาลียสูตรเป็นอีกพระสูตรที่กล่าวเรื่องราวเกี่ยวกับตกฌาตตรรรณะและพุทธธาดา แปลเป็นภาษาจีนโดยท่านคุณภัทร ราว พ.ศ. 978-986 (ค.ศ.

อังกิวาลียสูตรเป็นพระสูตรที่กล่าวถึงธรรมภายและตกฌาตในพุทธศาสนา แปลเป็นภาษาจีนและทิเบต มีการพูดถึง 'ธรรมภาย' ที่แสดงถึงความสำคัญของธรรมในพระราชันแห่งพุทธศาสนา โดยเนื้อหาครอบคลุมถึงประเด็นต่างๆ เช่น ธรร

คำแปล: ตากตาเป็นนิ่งงั้น ยั่งยืน แน่นอน และเป็นความสงบอย่างสูงสุด พระพุทธเจ้าเป็นความสุข พระตากตคือธรรมกาย ตกตากรรยะย่อมไม่สุขสบาย ดังนั้นจึงควรทราบว่า นี่คืออริยธรรมมืองค์ 8 1.2. [P173b2] [D166a7] b

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของพระตากตา และธรรมกายในพระพุทธศาสนา เปิดเผยถึงแนวคิดเรื่องการค้นพบความสุขและความสงบที่อยู่ในธรรมกาย รวมถึงการอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับอริยธรรมมืองค์ 8 และความเป็นจริงที่แท้จร

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ นอกจากนี้พระสูตรยังกล่าวถึง พระธรรมและพระสงฆ์ว่าเป็น “กุศโลบายที่พึง” ตาถาคตครรภะและธรรมภายในเกิดด้วยสมาธิที่สมบรณ์ผ่านประสาทสัมผัสจากกาย ซึ่งไม่มีในหลั

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมจากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเน้นไปที่พระธรรมและพระสงฆ์ในฐานะที่เป็นกุศโลบายสำคัญ การบรรลุธรรมภายในผ่านสมาธิและประสบการณ์ต่าง ๆ ตลอดหลายกัลป์ของพระพุทธเจ้า บทอนุสรณ์จากอังคุตรายสูตร

[P193a3][D185b2]ngas tshe rabs mang po gang ga’i klung gi bye ma snyed du bskal pa bye ba mang po grangs med par lha dang mir bcās [D185b3] pa’i sems can bye ba mang po nams ‘jigs p̣a thams cad las bs

เนื้อหาครอบคลุมการสร้างบารมีของพระพุทธเจ้า ข้อความนี้ยกตัวอย่างการเกิดเป็นเทว มนุษย์ และสัตว์ ภายใต้กระบวนการสร้างบารมีเป็นเวลาหลายกัลป์และการกำจัดกิเลสเพื่อการตรัสรู้ โดยมีการกล่าวถึงความยากลำบากในกา

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ จากการศึกษาเนื้อหา คาดว่าคัมภีร์นี้น่าจะเรียงเชิงขึ้นเพื่อเป็นคู่มือแนะนำการปฏิบัติธรรมของพระภิษฐเป็นหลัก ส่วนการที่นำการปฏิบัติธรรมทั้ง 4 วิธีมารวมกัน

คัมภีร์นี้มีวัตถุประสงค์เป็นคู่มือแนะนำการปฏิบัติธรรมของพระภิษฐ โดยรวมการปฏิบัติธรรม 4 วิธีในชื่อจตุราราขา เพื่อกำจัดนิวนิรันดร์และเข้าถึงความเห็นแจ้ง ที่ได้รวมบทพุทธรรฐานสติกเพื่อบรรเทาราคา โทสะ และโ

Bailey, H. W. 1979. *Dictionary of Khotan Saka*. Cambridge: Cambridge University Press. Banerjee, Anukul Chandra. 1979. *Sarvästivāda literature*. Calcutta: The World Press Private Limited. Batchelor,

This collection features important works and studies related to Buddhist literature and manuscripts, covering a range of topics including the Khotan Saka dictionary, Sarvästivāda literature, and the s

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ Blyth, Reginald Horace. 1974. *Zen and zen classics*. 5 vols. Vol. IV. Tokyo: Hokuseido Press. Bode, M.H. 1966. *The Pali Literature of Burma*. London:

หนังสือเล่มนี้อธิบายและรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณซึ่งเผยแพร่จากงานวิจัยและบทความที่สำคัญ โดยมีการอ้างอิงแหล่งที่มาอย่างละเอียด เช่น งานศึกษาพระไตรปิฎกและวรรณกรรมปาลีในภูมิภา

Kandy: Buddhist publication Society. Dietz, Siglinde. 2007. "Buddhism in Gandhāra." In A. Heirman and S. P. Bumbacher, eds., *The spread of Buddhism*, pp. 49-74. Leiden ; Boston: Brill. Dutt, Nali

This text includes references to significant works in Buddhist studies, highlighting publications and manuscripts that explore the spread of Buddhism, such as Dias's study on Gandhāra and Dutt's Gilgi

หลรรษฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ Gernet, Jacques. 1996. A History of Chinese Civilization. 2nd ed. Cambridge: Cambridge University Press. Glass, Andrew, and Mark Allon. 2007. Four Gāṇ

เอกสารนี้นำเสนอการศึกษาคัมภีร์พุทธโบราณและวรรณกรรมที่มีชื่อเสียง อาทิ การวิเคราะห์และพิจารณาเอกสารด้านพุทธศาสตร์ เช่น Sūtras และ Manuscripts ที่มีความสำคัญในด้านการศึกษาและประวัติศาสตร์ของพุทธศาสนา อ้

Harrison, Paul M., trans. 1998. *The Pratyutpanna samādhi sūtra,* BDK English Tripiṭaka. Berkeley, CA: Numata Center for Buddhist Translation and Research. Harrison, Paul. 2006. "Vajracchedikā Prajñāp

This collection features key translations and studies of Buddhist manuscripts, highlighting the work of scholars like Paul M. Harrison and Jens-Uwe Hartmann. Notable texts include the Pratyutpanna sam

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโธภาณ 1 ฉบับวิชาการ Order (Catusparisat­sûtra). Vol. 1, Religious Texts Translation Series NISABA. Leiden: E.J. Brill. Kohn, Livia, and Michael LaFargue. 1998. Lao-tzu and

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโธภาณ 1 ฉบับวิชาการ มีการสำรวจแนวคิดและการปฏิบัติทางศาสนาที่ได้จากคัมภีร์ ซึ่งรวบรวมความรู้และการแปลจากแหล่งข้อมูลที่หลากหลาย เช่น คัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาและการศึกษาเชิงวิชา